Redactie uitgelicht | VERN Magazine September 2019

Het vrijheidsgevoel dat de meeste zelfstandigen genieten, is onbetaalbaar. Je komt overal en nergens, er loopt niet steeds iemand in je nek te hijgen en met een beetje mazzel biedt het werk ook de nodige afwisseling. Het is Marcel Loots (44) op het lijf geschreven. Hij is dagelijks in touw met zijn minikraan, door hemzelf naar de klus vervoerd met zijn onlangs aangeschafte Scania R500 V8.

“In een ver verleden ging ik altijd al voor het nodige grondwerk op pad. Wekenlang in een enorme bouwput talloze kuubs zand in kippers scheppen..., dat soort werk. Nadat ik in 2002 voor mezelf begon, kwam er een rode Scania Torpedo waarmee ik maar liefst veertien jaar lang heb rondgereden. Die had een afzetsysteem met containerbak, waarin de minikraan stond. Een bekijks dat ik met die Torpedo had! Ze bléven maar seinen als ik ’s morgens op klus ging. Dat is de laatste tijd wat minder, want sinds kort rijd ik met deze Scania R500 V8. Dus nog niet iedereen herkent me gelijk, haha. Maar dat is een kwestie van tijd natuurlijk…

Brute uitlaten
Een dikke V8 was al heel lang een wens van me, dus ik ben echt helemaal in m’n sas met deze bak. Hij komt uit 2008 en toen ik ‘m kocht, stond er 124.000 op de teller. Hij is van een kaasboer geweest, die er meesttijds mee op de markt stond. Om de boel geschikt te maken voor transport van de minikraan, moest er wel een en ander worden aangepast. Zo is een deel van het chassis anderhalve meter ingekort, moesten er wat tussenbalken en een hardhouten vloer voor het draagvermogen in, kreeg ie zijschotten en een degelijke laadklep. Nu alleen nog een paar brute uitlaten eronder, want zo’n dikke V8 moet je horen.

Kabelwerk
Een machtig mooi bestaan is het. Mijn werkgebied ligt grofweg tussen Alkmaar en Enkhuizen. Als zelfstandige ben ik actief voor de firma Stam & Co. Met een leuke, enthousiaste groep verrichten we dagelijks veel kabelwerk voor met name Liander. Denk aan nieuwe tracés ingraven, storingen verhelpen et cetera. Zodoende is geen dag hetzelfde. Het kan zijn dat ik amper twee uur op een tracé aan de slag ben, maar dan wordt gebeld in verband met een storing. Dan stuur ik als de wiedeweerga m’n minikraan op de Scania, om gelijk naar de desbetreffende locatie te rijden en het euvel aan te pakken. Zo kom ik overal en nergens en heb ik de nodige afwisseling.
Bij elkaar genomen zit ik minstens twee uur achter het stuur van de Scania, de rest van de tijd op de minikraan. Je zou mij een ‘neptrucker’ kunnen noemen, hahaha. Hoe dan ook, ik zou niks anders willen. Steeds sturen met twee verschillende voertuigen, prachtig toch?!”

© VERN Magazine