Redactie uitgelicht | VERN Magazine December 2019

Wet- en regelgeving
Incoterms® 2020 - wat verandert er?

De Incoterms® zijn internationaal erkende handelscondities, gepubliceerd door de International Chamber of Commerce (ICC), die wereldwijd worden gebruikt in de (internationale) handel. De eerste versie van de Incoterms® dateert van 1936. De huidige versie van de Incoterms® zijn van 2010. Begin 2020 verschijnen de nieuwe Incoterms®.

Ook voor expeditie en transportbedrijven is het van belang om inzicht te hebben in een goed gebruik van de Incoterms®. Voor de vervoerder is het van belang om te weten wie zijn opdrachtgever is (of zou moeten zijn) en aan wie hij dus de factuur voor het vervoer kan sturen. Indien de vervoerder zelf de vrachtbrief opstelt, is het van belang om de afgesproken Incoterm te kennen zodat de vervoerder de juiste partij vermeldt. Een ander punt is dat vaak niet goed wordt afgesproken wie moet laden en lossen. Ook hier kan kennis van Incoterms van pas komen. Bij EXW bijvoorbeeld wordt de koper bijvoorbeeld geacht de goederen te laden of dit te laten verzorgen. Mocht hier dan van af worden geweken dan is het belangrijk dat de vervoerder hiervan op de hoogte wordt gesteld.

Wat zijn de Incoterms® precies?
Alvorens de wijzigingen te benoemen een korte uitleg van de Incoterms® voor bedrijven die niet of niet vaak gebruik maken van de Incoterms®.

Incoterms® geven een exacte verdeling van verplichtingen van verkoper en koper bij (internationale) vervoersovereenkomsten op het gebied van vervoer, invoer- en uitvoerdocumenten, risico en assurantie. De Incoterms regelen niet de eigendomsoverdracht van goederen; deze wordt geregeld door afgifte van het vervoersdocument (=eigendomsbewijs), of door contractuele afspraken (bijvoorbeeld eigendomsvoorbehoud.) De exacte plaats en het tijdstip waarop een verplichting van de verkoper overgaat op de koper wordt een critical point (c.p.) genoemd.

Kortom, het zijn gezaghebbende regels ter bepaling van de verdeling van kosten en risico’s tussen partijen, aldus de ICC. Let wel: de Incoterms® regelen niet alles. Denk bijvoorbeeld aan een specificatie van de goederen, de gevolgen van vertraging of andere tekortkomingen (terzake wettelijke en/of contactuele verplichtingen en/of aansprakelijkheden), wanneer de eigendom overgaat en de wijze van geschilbeslechting. De Incoterms vervangen evenmin de CMR en de AVC die toepassing zijn op het vervoer en de aansprakelijkheid van de wegvervoerder regelen.

De wijzigingen kort op een rij:

  • DAT (geleverd op de terminal en gelost) wordt DPU (geleverd ter bestemming en gelost).
    In de praktijk is gebleken dat op iedere plaats geleverd kan worden en niet alleen op een terminal. Daarom is de eerste wijziging een nieuwe afkorting. De tweede wijziging is de plek van DPU binnen de D-regels. Omdat onder DAP de goederen ter beschikking worden gesteld aan de koper op de overeengekomen bestemming zonder te lossen, komt DAP in de volgorde voor de nieuwe DPU.
  • Het is mogelijk om een eigen vervoermiddel overeen te komen als verkoper of als koper onder FCA, DAP, DPU en DDP.
    De Incoterms® 2010 regels gaan ervan uit, dat een derde wordt ingeschakeld voor het vervoer. Als partijen een D-regel overeenkomen kan de verkoper ook prima een eigen vervoermiddel inzetten wat ook geldt voor de koper indien een F-regel is overeengekomen met de verkoper. Dit maakt de Incoterms® 2020 mogelijk door ook enkel het organiseren van het vervoer toe te staan.
  • On-board bills of lading en de FCA-regel.
    Verkopers of kopers die goederen verkopen of aankopen op basis van FCA die over zee vervoerd worden wensen mogelijk een on-board bill of lading als bewijs dat de goederen zich aan boord van het schip bevinden, danwel hun banken als sprake is van een letter of credit. Dit schuurt enigszins met de FCA-regel, omdat de levering voltooid is voordat de goederen aan boord van het schip geladen zijn. Het is dus niet zeker of de verkoper van de vervoerder een on-board bill of lading krijgt. De mogelijkheid die nu is opgenomen in de Incoterms® 2020 voorziet dus in een behoefte van de markt. Let wel partijen dienen dit apart overeen te komen.
  • Verschillende niveaus van dekkingsgraden in verzekeringen in CIF en CIP.
    Voor de verkoper bestond de verplichting om op eigen kosten een transportgoederenverzekering af te sluiten met een minimum dekkingswaarde C van de Institute Cargo Clauses. Dit blijft zo voor CIF, vervoer over zee. Voor vervoer over land, CIP is de dekkingsgraad verhoogd naar A (Allrisk) van de Institute Cargo Clauses.
    De verkoper krijgt dus te maken met hogere premiekosten. De reden van de wijziging is gelegen in het feit dat diefstal van goederen niet verzekerd is onder de dekkingswaarde C, welke dekkingsbehoefte wel bestaat bij goederenvervoer over land. Het staat ondanks deze wijziging partijen vrij anders overeen te komen.
  • Opname van veiligheidgerelateerde vereisten terzake vervoerverplichtingen en kosten.
    De vereisten omtrent veiligheid hebben hun intrede gemaakt in de Incoterms® 2010. Omdat deze verband houden met vervoersvereisten is een expliciete toebedeling van veiligheid gerelateerde verplichtingen apart opgenomen in iedere Incoterms®-regel. Ook de kosten die hiermee gepaard gaan hebben een duidelijker plek gekregen.

Bij voorlichtingsbijeenkomsten blijkt dat er in de praktijk veel onduidelijkheid bestaat over verplichtingen van de gekozen Incoterms®-regel. Zo wordt wel overeengekomen FCA (Free Carrier) maar regelt de verkoper toch een vervoerder. Is dit apart overeengekomen, dan is dit mogelijk onder FCA, maar dan wel voor rekening en risico van de koper. Wat zijn de gevolgen als de verkoper dit laatste verzuimd? De nieuwe Incoterms® 2020 hebben de presentatie van de regels gewijzigd en hopen daarmee verkopers en kopers beter te begeleiden naar de juiste Incoterms®-regel voor hun koopovereenkomst.


Mogelijke risico’s bij afwijken van de gekozen Incoterms®
Wat dus in de praktijk veel voorkomt, is dat wordt afgeweken van de gekozen Incoterms®. Veelal uit coulance, en vaak ook onbekend bij de vertegenwoordigers van de verkoper en koper. Bijvoorbeeld, in de koopovereenkomst is overeengekomen EXW, maar de verkoper heeft weinig vertrouwen in de door de koper ingeschakelde chauffeur en zet zelf de lading in de vrachtwagen. Wat als er iets mis gaat bij het beladen van de vrachtwagen en een medewerker van de verkoper schade aanbrengt aan de lading? Door af te wijken van de gekozen Incoterms® loop je als verkoper, maar ook als koper mogelijk risico. Het advies is dan ook: kies een gewenste Incoterms® voor elke koopovereenkomst die je sluit (het is heel goed mogelijk dat dit voor elke transactie anders is) en zorg ervoor dat deze correct door je medewerkers wordt nageleefd. L

Mocht je vragen hebben over het gebruik van de (nieuwe) Incoterms®, dan kun je contact opnemen met mr. René de Bondt en mr. Ineke Grijpma.
E-mail: R.deBondt@dehaanlaw.nl
I.Grijpma@dehaanlaw.nl

© VERN Magazine